Mijn Vader die ook jullie Vader is

Hoi mensen, mijn naam is Iskandar, ik ben 18 jaar en woon samen met mijn moeder in Zwolle. Mijn vader is in 1999 overleden als gevolg van meerdere hersenbloedingen tussen mijn zesde tot en met mijn tiende levensjaar.

Ik heb hem dus niet echt gekend zoals hij was voor de ziekte, alleen maar als iemand die altijd kwaad op me was en die ik liever dood dan levend wenste. Zowel de herinneringen waarin in hem zie lachen als de foto’s van ons samen zijn op één hand te tellen. Maar ik kwam nooit iets te kort. Mijn moeder gaf me genoeg liefde voor tien vaders.

Een spreker in onze kerk het over een vaderfiguur in je leven. Ieder mens wil, bewust of onbewust, zijn vader trots maken. Dit raakte mij op dat moment best wel. Ik dacht “dat kan ik toch niet” en ik had er niet meer zo’n zin in. Hij vervolgde zijn preek met het opnoemen van succesvolle personen en voegte hier aan toe dat zij één ding gemeen hadden. Ze waren hun vader op jonge leeftijd verloren. Dit gaf mij weer wat hoop. Het leek zo te zijn dat mensen zonder vaderfiguur een grotere drive hebben zichzelf te bewijzen, waarschijnlijk opzoek zijn naar bevestiging, zoals een trotse vader dat geeft.

Uiteindelijk kwam de volgende tekst naar voren, een quote van Jezus in Johannes 20 vers 17: ‘Ik stijg op naar mijn Vader die ook jullie Vader is, naar mijn God die ook jullie God is’. Jezus zegt dat God ook onze vader wil zijn, mijn Vader. Ik besef sindsdien pas echt wat het is om God “Vader” te noemen. Als je vader je heeft teleurgesteld kan je een negatief beeld hebben bij het begrip “vader”. God is anders, Hij staat voor je klaar. Alles kun je met hem delen en hij geeft je liefde.

Ik beschuldig mijn vader nergens van, maar ik vergeef hem alles. Hij kon er niks aan doen. Dit geeft mij wel de motivatie om zelf de beste vader voor mijn kids te worden die ik kan zijn. Het verliezen van mijn vader was een kans om God de Vader te vinden. Ik vond troost en ondersteuning voor de rest van mijn leven, omdat ik mag weten dat God de Vader trots op mij is. Ik probeer God zoveel mogelijk te betrekken in alles en te danken voor mijn vrienden, familie en in het bijzonder mijn vriendin Joanette. Zonder hen was ik nergens en dat alles dank ik aan Hem, mijn Vader a.k.a . God.

Zie jij God ook echt als vader? Ervaar jij hem ook echt zo? Of zie je hem meer als gewoon iemand in de hemel?

Groeten, Iskandar

Like deze blog!


Reacties

  1. Beste Iskandar,

    Mijn vader hield van mij, ik ben daar altijd van overtuigd geweest, maar hij gaf me niet de dingen die ik nodig had.

    God heeft met Zijn Vaderlijke liefde heel veel genezen, maar het vroeg wel wat, want toen ik ging vergeven, kon God genezen, en zo ging het keer op keer.

    En als ik zo je stuk lees komen er weer herinneringen boven en is de enige keus die ik heb om te vergeven. Want door de vergeving heen laat God zien dat Hij mijn Vader is.

    Groetjes,
    en Gods Vaderlijke nabijheid toegewenst,
    Kees.

  2. Iskandar,
    Wat een gaaf stukje.
    En wat hebben wij samen een Goede Vader!!!
    Hug,
    Richard B.

  3. Johan! Haha, wat toevallig. Het was inderdaad een mooie ochtend daar in cafe tinto 😉 Goed om te horen dat je de site waardeert en dat je de quote gaat gebruiken. Succes met de bijbelstudie vanavond en Gods zegen!

  4. Vandaag geef ik een Bijbelstudie over johannes 17 en zodoende kwam ik ook op jullie site: Met vreugde denk ik terug aan het moment bij café tinto dat ik jullie voor het eerst ontmoette. Ik ben blij met jullie inzet en zal de quote die jullie opgeschreven hebben vanavond ook gebruiken. Ik wens jullie alle goeds en Zijn onmisbare zegen toe in alles. Hecht met jullie in de Heere jezus verbonden. Johan en Linda Schep.

  5. “Ervaar je Hem ook echt zo?” Ik ervaar dat Hij me helpt, eigenlijk elke dag. In de raarste, schijnbaar onbenullige zaken ervaar ik Hem, dus zijn vaderlijke hulp. Ik zou Hem het meest typeren als een Helper bij alles. Wat ik ervaar noemen de meeste mensen toeval. Je geeft iemand wat geld bv. en je krijgt het een dag of wat later terug, uit een heel andere hoek, meestal net iets meer. Iemand vraagt mij altijd met mij naar de stad te gaan omdat het die persoon opgevallen is dat ik altijd geluk heb met parkeren. Heel vaak ben ik ook precies op tijd zonder dat ik dat zelf stuur. Mijn broer zegt dan verbaasd: dit is weer typisch zo’n wonderbaarlijke optijdkoming van jou! Vader helpt, zowel in het kleine als in het grote. Ooit werd ik uit de auto geslingerd bij een crash. Ik landde op de grond langs de snelweg en zag uit een vreemde hoek op zijn kop een andere auto onmiddellijk achter me stoppen. Op de voorruit: een esculaap. Vader had de dokter al achter me aan laten rijden. Wie gelooft dat Hij inderdaad nabij is en elk moment kan ingrijpen, handelend kan optreden, zal het ervaren. Hoe kunnen sommigen menen dat onze hyperactieve, werkende God niets doet? Als Hij de eeuwigheid niet bezat zou ik zeggen: Hij komt tijd tekort!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Andere blogs